İnsanlar haber peşinde koşuşturuyor. Ben ise 15 bardaktan fazla çay, 5 bardak kahve veiki de kola içtim gün boyunca. Konuştum insanlarla. Anlar, anılar biriktirdim biraz daha. Yapacak bir şey yok gibi görünüyor haber merkezinde. Durdum tadını çıkarıyorum alıştığım insanların. Bir sevinçliyim bir hüzünlüyüm...
Zaten hep böyle. Ama’larım var işte. Onlara rağmen hayallerim var yine de. Aklıma üniversitede okuyan Gözde geliyor mesela. Elinde bir Filistin kitabı. Bir savaş muhabirinin anıları. Ertesi gün sınavı var ama sabaha kadar o kitabı okuyor. Bir otel lobisinde, o otel lobisinde olmak istiyor. Sabaha kadar bitiriyor kitabı. Boğazında yumrular, savaşa isyan ve mesleğe aşık olarak. Oysa bambaşka bir bölümde okuyor ama tek yapmak istediği şey gazetecilik.
Şimdi bugünden o Gözde’ye bakıyorum. O loş odada sabaha kadar o kitabı okuyan uzun saçlı kıza. Bu mesleğe başlayalı beri kestim kara saçlarımı. Kısacıklardı geçen sene. Sonra uzadılar, saçlarım uzuyor. Gülten Akın’ın Kestim Kara Saçlarımı şiirini düşünürüm, o berbere gittiğim günü hatırladıkça. Ama şimdi ona dair bambaşka dizeler anlatıyor yaşadıklarımı. Uzun Yağmurlardna sonra şiiri belki de... Hani der ya şiirde Alır yürür sıcak mavisi gökyüzünün, Kuşar döner uzun yağmurlardan sonra bir gün, Bir ye rsızlar yanar içinde büsbütün, Her şeye rağmen ellerin üşür, Üşürse beni unutma...
*
İnsan herşeyden korktuğunu hissettiği an en cesur oluyor belki de. Ve eğer o kız zamanında o kitabı okuyup uyumadıys o an başka seçeneği yoksa, o kızın şimdi de başka seçeneği yok eğer hayalleri varsa. Eğer dedesine söz vermişse, herkes bana karşı hatta kendim bile karşı olsa bile hayallerimin peşinden gideceğim demişse. Hiç fark etmez içinde kor bir ateş olsun üstelik o kız öyle bir kız işte, geçmişte yapmıştı yine yapar bir ateşten kaçmak için kendini bambaşka ateşlerin içine atar. Hem serde merak da var. Üstelik yedi yıl önce başlayan bir öyküye bile son koymayı başardıysa her şeyi başarır o kız. Çünkü kelimlere dökülse de dökülmese de bilir, her şey akar her şey değişir...
Yine de hüzün salar işte bazen. Bazen...
Hiç yorum yok:
Yorum Gönder