Kaçsam bırakıp...

“Kaçsam bırakıp senden uzak, yollara gitsem…” En çok İncesaz yorumundan hatırladığımız “Kaçsam bırakıp” şarkısı bu dizelerle başlıyor. Derken devam ediyor… “Kalbim yanıyor ismini her kimden işitsem.”

Tanpınar, Bursa’da iki zaman vardır der ya o iki zamanın arasında bir masa başında bu şarkıyı dinliyorum yine. Dışarısı kırk iki derece, başkalarına göre kırk bir kere maşallah tü tü denilecek bir hayatım var belki, kırk kere istediğim bir çok şey de oldu hayatımda. Ama yine de “kaçsam bırakıp” be azizim, aşkı meşki bir yana bıraktım, kaçsam bırakıp ezgilerinde yine bambaşka ufukları istiyor yürek.

Geçen gün, onca zamandan sonra önemi zaman ya da olanlarla ölçülemeyen biriyle konuştuk. “Yine bir yol ayrımındayım” dedim, “Kaçmadığına emin misin?” diye sordu.

Eminim dedim, kendinden oldukça emin bir ifadeyle. Ama şimdi bilemiyorum o soruyu günlerdir neden kafamdan atamadığımı… Bir bilsem…

Ama bildiğim bir şey var, eğer bir şeyin cevabını bulamadığın için bir yerlere gidiyorsan, gittiğin her yerde aynı sorular seni takip ediyor. Sadece yeni seçimler yapıyor, başka yollarda yürüyorsun ama o “eğer” sorusu çok da kolay peşini bırakmıyor.